Regionaal nieuws
De durvers van Den Dreef
In de vitrinekast van het stadion ‘Den Dreef’ kregen de vlaggen van Stade en de Zwarte Duivels het gezelschap van de Daring-vlag. Daarmee wordt de drie-eenheid compleet. ‘Daring betekent durven’, zegt Carl Devlies, de architect van de fusie in 2002. ‘De Daring-vlag zal zorgen voor het tikkeltje extra durf dat nodig is om OHL volgend seizoen ook in eerste klasse te laten schitteren.’
Begin de jaren ‘60 van de vorige eeuw was Daring Leuven de toonaangevende club in het Leuvense. Louis Caré, een voetbalmonument in België met meer dan vijftig interlands op zijn palmares, werd door een ambitieuze voorzitter Prof. Haeven naar Leuven gehaald als speler-trainer. Daring, de club van het werkvolk, leefde in een roes.. Veel supporters van Daring Leuven werkten toen in de “Central”, de Centrale Werkplaatsen van de NMBS.
In de buurt van de Centrale Werkplaatsen waren destijds heel wat cafés. Eén ervan was de “Lyre Belge”, waar ook de in Kessel-Lo legendarische supportersclub “Allez Daring “ is ontstaan. En zoals het een goede supportersclub betaamt, hadden zij ook een eigen vlag: rood-wit met daarop geborduurd “Allez Daring”
Iedere thuiswedstrijd werd het grote vaandel door Daring-supporters in stoet van café Lyre Belge naar het Boudewijnstadion gedragen. In de jaren ‘70 van de vorige eeuw speelde Daring acht seizoenen lang in bevordering. Maar in het seizoen 1978-1979, gebeurde er iets merkwaardig. Voor de kerstvakantie stond Daring nog op de tweede plaats, op amper drie punten van stadsrivaal Stade. Maar na Nieuwjaar slaagde Daring er nauwelijks nog in om punten ‘te pakken’ en de ploeg degradeerde naar provinciale. Veel supporters haakten af en ook de supportersclubs verdwenen één voor één. Na de sluiting van de Lyre Belge was de Daring-vlag spoorloos verdwenen.
In 1998 werd ze onder het stof teruggevonden in het “ballenkot” van het Boudewijnstadion. Philippe Van den Daele (toenmalig uitbater van café ’t Aambeeld) liet ze kuisen en retoucheren en herlanceerde de supportersclub “Allez Daring”. De vlag was aan een tweede leven begonnen en opnieuw bij elke thuiswedstrijd van de partij.
Toen in 2002 Stade, Daring en Zwarte Duivels fuseerden tot Oud-Heverlee-Leuven veranderde ‘Allez Daring’ haar naam in “De Eendracht”. De laatste wedstrijdbal van Daring (gesigneerd door alle Daring-spelers) en de vlag werden aan Jean Devleeschouwer (gewezen jeugdvoorzitter, lid maar vooral hevig supporter) geschonken. Hij koesterde de souvenirs van “zijn Daring” tot zijn overlijden in november 2007.
Daarna belandden ze letterlijk op zolder, waar zijn zoon ze onlangs bij het opruimen terugvond. De vlaggen van Stade en de Zwarte Duivels liggen al enkele jaren naast elkaar in de vitrinekast van de businessruimte van het stadion Den Dreef. Ze wachtten daar de hele tijd op het gezelschap van de vlag van Daring, de derde fusieclub. Maar die vlag was dus tot voor kort spoorloos.
Op woensdag 4 mei laatstleden overhandigde Carl Devlies, initiatiefnemer en motor achter de grote fusie in 2002, de Daring-vlag aan OHL-speler Joeri Vastmans, die ze zal bijzetten in de vitrinekast.
‘Daring betekent durven’, legt Carl Devlies uit. ‘De aanwezigheid van de Daring-vlag op Den Dreef zal OHL volgend seizoen het tikkeltje extra-durf zorgen dat nodig is om ook in eerste klasse te schitteren.’
Trainer Ronny VanGeneugden heeft al meermaals gezegd dat het volgend jaar zal spoken aan Den Dreef. ‘Het is een gedurfde uitspraak, maar ik spreek hem niet tegen: spoken zal het’, benadrukt Carl Devlies. ‘Want met de Daring-vlag erbij is Den Dreef aan de durvers. In 2002 was er durf nodig om de drie ploegen te fuseren. Nu is er de durf om het in eerste klasse waar te maken.’

















